| Açıklama: |
Bazıları gidiyor.
Bazıları alışmaya çalışıyor.
Hayat işte. Pek bir şey kalmıyor geriye.
Oturup saatlerce ağlamana sebep olan şeyler,
bir süre sonra sadece gözlerinin dolmasına sebep olabiliyor.
Sokakta yanından geçen birinin parfümü.
Başkasının sesini ona benzetmek.
Onunla dinlediğiniz şarkılar.
Beraber gittiğiniz yerler. Hatta sadece adını duymak...
Unuttum diyorsun artık etrafındakilere değil mi?
Sen kimi kandırıyorsun?
O kadar kolay mı unutmak?
Her ''Unuttum.'' cümlesinin altında ''Gel artık çok özledim.'' yatıyor..
Bütün gücünle bağırmak istiyorsun.
Olmuyor ama işte. Sesin çıkmıyor.
O başka kollarda huzur bulmuşken;
sen onun mutluluğuyla yetinmeye çalışıyorsun.
Elinden bu geliyor sadece. |